Co ubrać w Wietnamie: pakuj się na region, nie na cały kraj

Gdy pierwszy raz pakowałem się do Wietnamu, popełniłem błąd, który popełnia większość ludzi: wyobraziłem sobie jeden kraj z jednym klimatem, wybrałem jedną garderobę i w styczniu drżałem z zimna w Hanoi z walizką pełną T-shirtów. Od tamtej pory zadaję inne pytanie. Nie „co ubrać w Wietnamie?”, tylko „który Wietnam i kiedy?”.

Kraj rozciąga się na około 1650 km, od granicy z Chinami po deltę Mekongu. Zimowy poranek w stolicy i zimowy poranek w Ho Chi Minh nie mają ze sobą prawie nic wspólnego. Dlatego pakuję się pod region i porę roku, a do tego trzymam się kilku zasad, które działają wszędzie.

Północny Wietnam: ten, w którym jest zima

Na północy są cztery prawdziwe pory roku i wielu odwiedzających daje się na tym złapać. Lato, od maja do września, jest gorące, bardzo wilgotne i deszczowe. Wiosna przynosi łagodne dni i mżawkę. Jesień, październik i listopad, to pora, którą lubię najbardziej: czyste niebo, przyjemna temperatura, łatwo się ubrać.

Zima jest niespodzianką. Od grudnia do lutego w Hanoi jest około 13–20 °C pod niskim, szarym niebem, a wilgoć sprawia, że wydaje się chłodniej, niż wskazuje termometr. Budynki rzadko są ogrzewane. Pakuję polar o średniej grubości albo lekką kurtkę puchową, bluzkę z długim rękawem lub dwie, długie spodnie i szal. Warstwy wygrywają z jednym grubym płaszczem, bo popołudnie bywa łagodne, a wieczór przejmujący.

Góry to osobna sprawa. W Sapa i na wyżynach północnego regionu zimowe noce potrafią zbliżyć się do zera i zdarzyło mi się tam nosić czapkę i rękawiczki. Jeśli planujesz trekking, przewodnik po trekkingu w Sapa da Ci wyobrażenie o tym, jak wyglądają takie dni; przydadzą się buty z dobrą przyczepnością, wodoodporna kurtka i ciepła warstwa, która nie przemaka.

Podczas rejsu z noclegiem w zatoce Ha Long czy Lan Ha na pokładzie wieje nawet w niezłą pogodę, więc polar się przydaje, tak jak na wycieczce w rodzaju rejsu z noclegiem wśród wapiennych wysp zatoki Lan Ha.

Latem na północy wszystko się odwraca: luźna bawełna lub len, kapelusz i coś suchego do przebrania po ulewie.

Środkowy Wietnam: suchy upał, potem deszcze

Centrum najłatwiej zwiedzać w suchych miesiącach, mniej więcej od lutego do sierpnia, gdy jest gorąco i słonecznie, a chodzi się w szortach, lekkich koszulach i sandałach. Na plażach wokół Hoi An i Da Nang przyda się przede wszystkim kapelusz i koszulka z filtrem UV.

Mniej więcej od września do grudnia schemat się zmienia. Przychodzą deszcze, a październik i listopad to miesiące, w których najczęściej zdarzają się tajfuny i powodzie. Stare miasto w Hoi An w niektórych latach bywa zalewane, a ja chodziłem jego ulicami rozświetlonymi lampionami w gumowych sandałach, z podwiniętymi nogawkami. Na ten okres pakuję porządną kurtkę przeciwdeszczową, szybkoschnące ubrania i buty, których nie żal przemoczyć. Jeśli termin Cię niepokoi, przeczytaj o porze deszczowej i tajfunach przed rezerwacją.

Pamiętaj, że wybrzeże to nie wszystko. Da Lat leży na wysokości około 1500 m n.p.m. i przez cały rok jest tam chłodno. Zawsze zabieram tam sweter i lekką kurtkę, nawet w miesiącach, które gdzie indziej byłyby najgorętsze. Wieczory na płaskowyżu są naprawdę chłodne.

Południowy Wietnam: gorąco, wilgotno i nigdy naprawdę zimno

W Ho Chi Minh i na całym południu zimy nie ma. Klimat jest tropikalny, a temperatura utrzymuje się między 25 a 35 °C. Pora sucha, mniej więcej od grudnia do kwietnia, jest gorąca i słoneczna. Od maja do listopada trwa pora deszczowa, zwykle w postaci krótkich, gwałtownych ulew późnym popołudniem, a nie całodziennego deszczu.

Moja południowa garderoba jest prosta: lekkie koszule z bawełny lub lnu, przewiewne spodnie albo długa spódnica, kapelusz, okulary przeciwsłoneczne i sandały. Mam przy sobie cienką pelerynę i małą wodoszczelną torbę na telefon. Na wodzie, czy to podczas kajakowania kanałami na wycieczce kajakowo-łodziowej z obserwacją przyrody w delcie Mekongu, czy podczas rejsu po rzece, zakładam szybkoschnące ubrania, a rzeczy cenne zostawiam w hotelowym sejfie.

Jedyny chłód, jaki tam spotkasz, to klimatyzacja. Autobusy, pociągi i kawiarnie bywają lodowate, więc cienką warstwę z długim rękawem zawsze trzymam w torbie.

Zasady, które działają w każdym regionie

W którymkolwiek regionie jesteś, te nawyki ratowały mnie wielokrotnie.

Wybieraj tkaniny, które szybko schną. Bawełna i len są chłodne w upale, ale dżinsy i gruba bawełna schną przy tej wilgotności całymi dniami. Mieszanki syntetyczne i merino dobrze odprowadzają wilgoć i można je przepłukać w umywalce na noc. Podróżuję z kilkoma rzeczami i często je piorę, co jest znacznie łatwiejsze niż pakowanie się na każdą ewentualność.

Miej przy sobie lekką warstwę przeciwdeszczową. Składana kurtka lub peleryna załatwia zaskakująco wiele sytuacji, od nagłej popołudniowej ulewy na południu po deszczowy poranek na północy.

Zakrywaj ramiona i kolana w miejscach kultu. Pagody, świątynie, cesarskie grobowce w okolicach Hue i mauzoleum w Hanoi wymagają skromnego stroju. Noszę lekki szal lub koszulę i cienkie długie spodnie. W niektórych miejscach obsługa nie wpuści Cię albo pożyczy Ci okrycie, więc warto być przygotowanym. Przewodnik po etykiecie opisuje inne drobne uprzejmości, jak zdejmowanie butów.

Noś buty, które łatwo zdjąć. Będziesz je zdejmować często, w świątyniach i w homestay, a sandały, z których wysiądziesz w trzy sekundy, bardzo ułatwiają życie.

Chroń się przed słońcem. Wietnamczycy na motocyklach zakrywają się całkowicie: długie rękawy, rękawiczki, maski i szerokie kapelusze. Mają rację. Cienka koszula z długim rękawem jest często chłodniejsza niż gołą skóra w pełnym słońcu.

Ubieraj się na dany dzień, nie tylko na klimat

Niektóre aktywności zmieniają zawartość plecaka. Na spacer śladem ulicznego jedzenia zakładam zamknięte buty i ubrania, które nie szkoda ochlapać, tak jak na prywatnej wycieczce po ulicznym jedzeniu w Hanoi, gdzie spędza się godziny na niskich plastikowych stołkach. Na dni z motocyklem, czy to na przełęczy Hai Van, czy na dalekiej północy, liczą się długie spodnie, zamknięte buty i porządny kask, a także kwestia prawa jazdy, którą wyjaśniam w przewodniku po przemieszczaniu się.

Jeśli chcesz szybko uszyć coś na miarę, krawcy w Hoi An potrafią uszyć koszule, sukienki i garnitury w kilka dni. Przynieś zdjęcie i bądź cierpliwy przy przymiarkach. Moje notatki o krawcach w Hoi An oraz przewodnik po krawcach i ao dai opisują to dokładniej. Dzięki temu możesz też spakować się lżej na drogę tam.

Resztę znajdziesz w mojej dłuższej liście kontrolnej w przewodniku po pakowaniu, a najlepszy czas na wizytę podpowie, jakiej pogody spodziewać się gdzie.

Co ubrać w Wietnamie: odpowiedzi na pytania

Czy do Wietnamu potrzebuję ciepłych ubrań?

Tak, jeśli jedziesz na północ między grudniem a lutym. W Hanoi jest wtedy około 13–20 °C i wilgotno, a w górach wokół Sapa temperatura może zbliżać się do zera. Na południu wystarczy lekka warstwa na klimatyzację.

Czy w Wietnamie mogę nosić szorty i koszulki na ramiączkach?

W miastach, na plażach i w kawiarniach – tak. W pagodach, świątyniach, cesarskich grobowcach i mauzoleach trzeba zakryć ramiona i kolana, więc noś w plecaku lekką koszulę lub szal oraz długie spodnie albo długą spódnicę.

Czy w Wietnamie potrzebuję kurtki przeciwdeszczowej?

Lekka kurtka przeciwdeszczowa lub peleryna przyda się niemal wszędzie. Centrum jest najbardziej mokre mniej więcej od września do grudnia, na południu od maja do listopada zdarzają się krótkie popołudniowe ulewy, a na północy latem jest deszczowo i wilgotno.

Jakie buty zabrać do Wietnamu?

Wygodne, zamknięte buty do chodzenia lub trampki, które mogą zmoknąć, oraz sandały łatwe do zdejmowania w świątyniach i w homestay. Porządne buty trekkingowe dorzuć tylko wtedy, gdy planujesz wędrówki w górach północy albo na szlakach w okolicach Da Lat.

Czy lepiej kupować ubrania na miejscu?

Jeśli chodzi o krawiectwo na miarę – tak. Hoi An słynie z ubrań szytych na miarę, a w Hanoi i Ho Chi Minh kupisz tanią, lekką bawełnę. Duże rozmiary ubrań i butów trudno znaleźć w sklepach, więc zabierz rzeczy podstawowe, których nie da się zastąpić.

Jak ubierają się mieszkańcy Wietnamu?

Lekko i praktycznie, często w długich rękawach i spodniach chroniących przed słońcem, a na motocyklach w maskach, rękawiczkach i szerokich kapeluszach. Od odwiedzających nikt nie oczekuje formalnego stroju, ale schludne, zakryte ubranie jest mile widziane w miejscach kultu i w mniejszych miejscowościach.